werken aan verlies

werken aan verlies

Verlies en rouw

Rouw als reactie op verlies treft jaarlijks een groot aantal mensen.

Per jaar sterven ongeveer 48.000 mensen door ziekte, krijgen 20.000 vrouwen een miskraam, overlijden zo'n 2100 mensen door zelfdoding en sterven ongeveer 800 personen in het verkeer. In totaal sterven er per jaar ongeveer 136.000 mensen in ons land. Als we er van uitgaan dat iedere overledene 5 rouwenden achterlaat, krijgen jaarlijks ruim 650.000 mensen te maken met verlies en rouw door overlijden. Van dat enorme aantal nabestaanden blijkt uit verschillende onderzoeken dat ruim 100.000 mensen bovengemiddelde moeite heeft en problemen ondervindt met het verwerken van het verlies.

Niet alleen het overlijden van een betekenisvolle persoon kan worden gezien als verlies.

Rouw als reactie op een verlies kan ook worden ervaren na een miskraam, echtscheiding, ontslag of ziekte. Verlies en rouw kunnen in relatie staan tot het volwassen worden van thuiswonende kinderen die het huis verlaten, of de pensionering van iemand na een actieve loopbaan. Verlies en rouw kunnen ook te maken hebben met insnijdende gebeurtenissen zoals het slachtoffer of getuige zijn van een misdrijf of ernstig ongeval. Er zijn dus nogal wat verschillen in verlies en daarom ook in rouw.

Verlies en rouw is ook wetenschappelijk onderzocht.

Er zijn vele onderzoeken verricht en boeken geschreven over verlies en rouw door wetenschappers. De meest bekende auteurs zijn Elisabeth Kübler-Ross die het rouwproces in 5 fasen heeft onderscheiden. Een andere bekende auteur is William Worden die het rouwproces beziet als het doorlopen van 4 rouwtaken. Er zijn ook auteurs die zich richten op het rouwproces van kinderen zoals Manu Keirse.

Iedereen verwerkt verlies op zijn of haar eigen manier en tempo.

Hoe de wetenschap ook tegen verlies en rouw aankijkt, er is geen algemeen model die ieder op dezelfde wijze doorloopt. Er zijn wel gemeenschappelijke gevoelens emoties en gedragingen aan te wijzen zoals ontkenning van het verlies, emotionele -en lichamelijke pijn, verdriet, angst, boosheid, schaamte, schuld, somberheid, depressie en bijvoorbeeld de neiging zich te willen terugtrekken.

Rouwen is werken aan verlies.

Eén ding hebben al deze zaken gemeen; het verwerken van een verlies is een actief proces. Het is hard werken voor de rouwende om het verlies te doorvoelen en uiteindelijk te aanvaarden en met zich mee te dragen voor de rest van zijn of haar bestaan.

Wij gaan bij rouwbegeleiding uit van de unieke wijze waarop ieder zijn of haar verlies en rouw doormaakt. Voor een nadere kennismaking met onze begeleidingsvormen nodigen wij u uit om de begeleiding pagina van deze site te bezoeken.